Praktijk Mooi Mens – hulp bij relaties en scheiding
Jezelf kennen om de ander écht te ontmoeten💚
Een cliënt noemde laatst deze zin:
“De diepe waarde waarmee jij jezelf kent, bepaalt mede de diepte waarmee je een ander kunt ontmoeten.”
Toen ze dat zei, vroeg ik haar de zin nog een keer te herhalen. Deze wilde ik onthouden. Wat een prachtige zin! En hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik erin herken. In mijn werk, in mijn relaties en eigenlijk in het leven zelf.
Hoe goed ken je jezelf eigenlijk? En wat betekent dat voor de manier waarop je de ander ontmoet?
Jezelf leren kennen. Hoe doe je dat eigenlijk?
We denken vaak dat we onszelf best goed kennen. We weten wat we leuk vinden, wat we belangrijk vinden en waar we blij van worden.
Maar jezelf écht leren kennen gaat voor mij een laagje dieper.
Het gaat ook over ontdekken wat er in jou gebeurt als je geraakt wordt. Waarom je soms fel reageert, je terugtrekt of het moeilijk vindt om je grenzen aan te geven. Waarom je graag voor anderen zorgt, maar zelf niet gemakkelijk om hulp vraagt.
Soms weet je heel goed wat je doet, maar heb je eigenlijk geen idee waarom.
Achter gedrag zit vaak een verhaal. Een ervaring, een overtuiging, een behoefte of een kwetsbaarheid die misschien al veel langer met je meeloopt. Wat je ooit heeft geholpen om met moeilijke situaties om te gaan, kan je op een ander moment ook in de weg gaan zitten.
Je blijft bijvoorbeeld voor iedereen zorgen, maar raakt jezelf daarin kwijt. Of je slikt je gevoelens in om ruzie te voorkomen, terwijl de afstand tot je partner steeds groter wordt.
Jezelf leren kennen betekent niet dat je alles van jezelf moet begrijpen of veranderen. Het begint met nieuwsgierig durven zijn naar jezelf, zonder direct te oordelen.
Wat gebeurt er eigenlijk in mij? En wat heb ik op dit moment nodig?
We nemen onszelf mee in de ontmoeting met de ander
Onze ervaringen, overtuigingen en kwetsbaarheden kleuren de manier waarop we naar anderen kijken.
Stel je voor dat je partner iets zegt wat je raakt. Je voelt je niet begrepen en reageert boos, probeert je gelijk te halen of trekt je juist terug. Op dat moment ben je misschien vooral bezig met wat de ander verkeerd doet. Maar wat gebeurt er als je jezelf ook een vraag stelt?
Waarom raakt dit mij eigenlijk zo?
Misschien voel je je niet serieus genomen of herken je een gevoel dat je al langer kent: dat je niet gehoord wordt of er alleen voor staat. Dat inzicht maakt je boosheid niet meteen ongedaan. Maar het kan je wel helpen om bewuster te reageren, beter onder woorden te brengen wat je voelt en verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen aandeel.
En daarmee ontstaat er ook meer ruimte voor de ander.
Je hoeft niet hetzelfde te hebben meegemaakt
Herkenning kan heel waardevol zijn. Wanneer iemand iets vertelt wat je zelf ook hebt meegemaakt, kan er snel verbinding ontstaan. Soms is een half woord genoeg. Maar ook als je iets soortgelijks hebt ervaren, weet je nog niet precies hoe de ander het beleeft. Jouw ervaring is niet automatisch dezelfde als die van de ander. Je kunt iets herkennen zonder dat je daarmee de ander helemaal begrijpt. En je hoeft iets niet zelf te hebben meegemaakt om je werkelijk in iemand te kunnen verdiepen.
Misschien begint het bij de bereidheid om de ander te leren kennen, zonder meteen te denken dat je weet hoe het zit.
Niet: ‘Ik weet precies hoe je je voelt.’
Maar: ‘Vertel eens, hoe is dat voor jou?’
Je luistert, stelt vragen en probeert te begrijpen wat iets voor de ander betekent. Zonder direct advies te geven, je eigen verhaal ernaast te leggen of alles te willen oplossen.
Soms hoeft verdriet niet kleiner gemaakt te worden en vraagt een situatie niet om een antwoord. Soms is het voldoende dat iemand merkt er niet alleen voor te staan.
Ook daarvoor helpt het om jezelf te kennen. Kun je bij de ander blijven als je geen oplossing hebt? Kun je verdragen dat iets moeilijk is, zonder het meteen te willen veranderen?
Voor mij hoort dat bij de ander werkelijk ontmoeten.
Wat betekent dit voor je relatie?
In mijn werk bij Praktijk Mooi Mens ontmoet ik mensen die verlangen naar meer verbinding in hun relatie.
Wat ik daarin steeds weer zie, is hoe gemakkelijk partners tegenover elkaar komen te staan. Je wilt dat de ander je begrijpt, rekening met je houdt of anders reageert. Als dat niet gebeurt, probeer je het misschien opnieuw uit te leggen, word je boos of trek je je terug.
Voor je het weet, zit je samen in een patroon dat zich steeds herhaalt. De een zoekt toenadering, de ander neemt afstand. Hoe harder de een probeert contact te maken, hoe meer de ander zich onder druk voelt staan.
Allebei hebben jullie een eigen verhaal, gevoelens, behoeften en kwetsbaarheden. En allebei kunnen jullie het gevoel hebben dat de ander je niet begrijpt. Natuurlijk mag je van elkaar verlangen dat je rekening met elkaar houdt. Het is belangrijk om uit te spreken wat je nodig hebt en samen verantwoordelijkheid te nemen voor de relatie.
Maar er komt ook iets in beweging wanneer je bereid bent naar jezelf te kijken. Waarom vind ik het zo moeilijk als mijn partner afstand neemt? Waarom trek ik me terug als een gesprek spannend wordt? Of waarom blijf ik aandringen, terwijl ik merk dat de ander dichtklapt?
Dat is geen uitnodiging om alle schuld bij jezelf te leggen. Het gaat erom dat je ontdekt waar jouw eigen invloed ligt.
Je kunt de ander niet veranderen. Je kunt wel leren begrijpen wat er in jezelf gebeurt en onderzoeken hoe je daar anders mee om kunt gaan.
Zo ontstaat er ruimte om de ander niet alleen te zien als degene die jou pijn doet of niet begrijpt, maar ook als mens met een eigen geschiedenis en kwetsbaarheden. Dat maakt verschillen niet ineens eenvoudig, maar kan jullie wel helpen om elkaar weer dichterbij te laten komen.
Ook ik blijf leren van de mensen die ik begeleid
Wat ik misschien nog wel het mooiste vind aan mijn werk, is dat het leren niet één kant op gaat.
Ik begeleid mensen, stel vragen, luister en help patronen zichtbaar te maken. Maar ondertussen leer ik zelf ook, iedere keer opnieuw.
De mensen die ik ontmoet, laten me op verschillende manieren kijken naar het leven, relaties en wat het betekent om mens te zijn. Hun verhalen en inzichten zetten me aan het denken.
Zoals de zin waarmee ik dit blog begon. Een cliënt deelde iets wat haar bezighield en zette daarmee ook bij mij iets in beweging.
Ik hoef niet alle antwoorden te hebben. We mogen samen onderzoeken, ontdekken en leren.
Dat raakt aan mijn kernwaarden: afstemming, verbinding, gelijkwaardigheid en wederkerigheid.
Voor mij betekent dit dat ik probeer aan te sluiten bij de persoon die tegenover me zit. Dat er ruimte is voor wat iemand werkelijk bezighoudt en dat ik de ander zie als mens met een eigen wijsheid, ervaringen en mogelijkheden.
Ik breng mijn kennis, ervaring en aandacht mee, maar ontvang ook inzichten en perspectieven van de ander. En dat vind ik een van de mooiste dingen aan mijn werk: dat ik niet alleen mensen begeleid in hun ontwikkeling, maar zelf ook in beweging blijf door de ontmoetingen die ik heb.
Jezelf kennen om de ander ruimte te geven
Hoe beter je jezelf leert kennen, hoe meer je gaat zien wat van jou is en wat bij de ander hoort.
Je leert herkennen welke gevoelens en ervaringen jouw blik kleuren. Je ontdekt waar je snel oordeelt of iets voor een ander wilt oplossen. En misschien merk je dat je niet altijd hoeft te reageren, maar ook een vraag kunt stellen en nieuwsgierig kunt blijven.
Dat betekent niet dat je jezelf opzij moet zetten. Juist niet.
Je eigen gevoelens, behoeften en grenzen doen er ook toe. Je hoeft jezelf niet kleiner te maken om de ander ruimte te geven. Je mag jezelf zijn en tegelijkertijd erkennen dat de ander anders in het leven staat dan jij.
Voor mij zit daar een belangrijk deel van echte verbinding: niet proberen de ander te veranderen in iemand die beter bij jou past, maar bereid zijn te ontdekken wie die ander werkelijk is.
Dat is niet iets wat je één keer leert en daarna kunt afvinken. Het is een beweging die je steeds opnieuw maakt. In je relatie, in je vriendschappen, in je gezin en in de ontmoetingen die je gedurende je leven hebt.
Soms gaat dat vanzelf. Soms word je geraakt en ontdek je pas achteraf wat er gebeurde. En soms heb je iemand nodig die even met je meekijkt en je de juiste vragen stelt.
Het begint bij jezelf, maar het eindigt daar niet
De zin die mijn cliënt met mij deelde, blijft daarom nog even bij me.
“De diepe waarde waarmee jij jezelf kent, bepaalt mede de diepte waarmee je een ander kunt ontmoeten.”
Het gaat voor mij in deze zin over persoonlijke ontwikkeling, relaties en de manier waarop we met elkaar omgaan.
Hoe beter je jezelf leert kennen, hoe meer je begrijpt van wat jou beweegt. Maar minstens zo belangrijk is dat je ruimte leert laten voor de ander.
Je hoeft niet hetzelfde te hebben meegemaakt om elkaar te begrijpen. Je hoeft niet altijd een antwoord te hebben of de pijn van een ander op te lossen. Je mag luisteren, vragen stellen en proberen te begrijpen, ook als je de wereld van de ander nooit helemaal kunt kennen.
Misschien begint een diepere ontmoeting met een ander wel bij de bereidheid om jezelf écht te ontmoeten.
Hoe goed ken jij jezelf?
💚 Je bent welkom bij Praktijk Mooi Mens!
Misschien merk je dat je steeds tegen dezelfde patronen aanloopt, in jezelf of in je relatie. Of verlang je naar meer begrip en verbinding, met jezelf of met de ander. Bij Praktijk Mooi Mens denk ik graag met je mee. Samen onderzoeken we wat er speelt, wat je nodig hebt en hoe je ruimte kunt maken voor meer begrip en verbinding.
Voor jezelf, voor elkaar en voor de relatie die je met anderen hebt.
Praktijk Mooi Mens 💚
💚 Begeleiding bij relaties en scheiding
💚 Laat je last achter je en kom in verbinding met jezelf (én elkaar)
💚 www.praktijk-mooimens.nl
🌱 Herken jij jezelf hierin?
Je kunt vrijblijvend contact opnemen via www.praktijk-mooimens.nl/contact/
